در دل بحران، چطور از روان خود مراقبت کنیم؟

اغلب درمانگران از ترکیبی از این رویکردها استفاده می‌کنند تا بسته به نیاز مراجع، پاسخ مناسبی ارائه دهند. این یعنی درمان ممکن است شامل تمرین‌های ذهنی، ارجاع برای دارو، آزمون روان‌سنجی، یا حتی آموزش مهارت‌های بین‌فردی باشد.

آیا تا به حال از خودتان پرسیده‌اید که چرا بعضی از آدم‌ها همیشه محتاط‌اند و بعضی دیگر بی‌پروا؟ چرا برخی زود خشمگین می‌شوند و برخی همیشه آرام‌اند؟ چرا بعضی‌ها با کوچک‌ترین انتقاد به‌هم می‌ریزند و بعضی دیگر مقاوم و انعطاف‌پذیرند؟

فیلم‌درمانی یعنی استفاده حرفه‌ای و هدفمند از فیلم برای کمک به رشد روانی، شناخت هیجانی، و پردازش تجربه‌های درونی. در این روش، فیلم‌ها فقط برای تماشا نیستند؛ بلکه از آن‌ها به‌عنوان محرک‌های هیجانی و ذهنی استفاده می‌شود تا مراجع یا شرکت‌کننده، راحت‌تر به دنیای درونش وصل شود.

فایل ویدئویی در خصوص معرفی آنچه در پشت صحنه‌ی فرآیند درمان رخ می دهد.

در این مقاله، مدلی معرفی می‌شود که طی بیش از پنج سال تجربه بالینی و سه مطالعه علمی طراحی و ارزیابی شده است. در این مدل، فیلم به‌مثابه «تکنیک هیجانی تجربی» در روان‌درمانی فردی، در چارچوب طرحواره‌درمانی، ذهنیت‌محور و گشتالت‌درمانی استفاده می‌شود.

وقتی به روان‌درمانی فکر می‌کنیم، معمولاً تصورمان گفت‌وگوی دو نفره‌ای‌ست که در آن فردی به حرف‌هایمان گوش می‌دهد و توصیه‌هایی می‌دهد. اما واقعیت این است که روان‌درمانی علمی و حرفه‌ای، فرایندی مبتنی بر مغز است.